67 (81) – Szczun Na Śląsku – „Hernekeitto czyli grochówka po fińsku”

Potraw w święta państwowe ciąg dalszy. Zabawa polega na przygotowywaniu potrawy pochodzącej z kuchni danego państwa, w ten dzień, gdy owe państwo obchodzi swoje święto. Najczęściej jest to święto niepodległości.

W dniu 6 grudnia 1917 roku Finlandia uzyskała niepodległość od Rosji.

Potrawę jaką postanowiłem zrobić to Hernekeitto. Jest to fińska tradycyjna zupa grochowa, którą jada się w czwartki, podawaną z naleśnikami na słodko. Był to wstęp do piątkowego postu. Od polskiej grochówki różni się tym, że do przygotowanie używa się zielonego groszku. Do gotowej już zupy dodaje się musztardy ziarnistej.

Hernekeitto - fińska grochówka

Hernekeitto – fińska grochówka

Składniki:

  • golonka (użyłem przedniej ok. 800 g)
  • 500 g suszonego zielonego groszku lub 3 puszki groszku konserwowego
  • 2 litry wody
  • 2 drobno posiekane cebule
  • 1 cebula w całości z 3 goździkami
  • 1 duża marchewka, drobno pokrojona
  • 1 łyżeczka suszonego majeranku
  • 1 łyżeczka soli
  • pieprz do smaku
  • ziarnista musztarda (po 1 łyżeczce na porcję zupy)

Wykonanie:

  1. Jeżeli używamy suszonego groszku to namaczamy go co najmniej 3 godziny, a najlepiej na całą noc.
  2. Do garnka wlewamy wodę, dodajemy golonkę i gotujemy około pół godziny. w czasie gotowania zbieramy szumowiny.
  3. Dodajemy pozostałe składniki i gotujemy około 1,5 godziny.
  4. Wyjmujemy golonkę i obieramy z mięsa, które dzielimy na mniejsze kawałki.
  5. Odlewamy 1/4 zupy, a pozostałe 3/4 blendujemy. Następnie łączymy znów zupę.
  6. Dodajemy mięso i chwilę gotujemy. Ewentualnie doprawiamy do smaku.
  7. Rozlewamy do talerzy i dodajemy musztardę. Możemy także podać naleśniki na słodko. Chociaż ciemny żytni chleb też nie będzie zły.

Dziwny smak musztardy, nie każdemu przypadnie do gustu. Ale zupa ciekawa.

A do przygotowania zupy przygrywała między innymi Emma Salokoski Ensemble.

Cudna muzyka.

Reklamy

66 (80) – Szczun Na Śląsku – „Emiraty Arabskie i ichnia pakora”

Salam alejkum  السلام عليكم

Wczoraj (2.12) przypadał Dzień Niepodległości w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Tego dnia w 1971 roku, oficjalnie Zjednoczone Emiraty Arabskie uzyskały niepodległość.

Przy największym przeboju, urodzonej w Szardży (الشارقةّ), piosenkarki Aryam ( اريام ), zacząłem przyrządzać arabską wersję pakory. Jednak zanim przepis, posłuchajcie utworu قتيل الهوى czyli „Ukochany”.

Pakora wywodzi się z kuchni południowych Indii, jednak z powodzeniem jej różne wersje zadomowiły się w całym basenie Morza Arabskiego. Oprócz tego w ZEA mieszka około 0,5 mln hinduistów i 0,2 mln buddystów.

Pakora na sposób arabski

Pakora na sposób arabski

Smażone warzywne kulki czyli Pakora na sposób arabski

Składniki:

  • 3/4 szklanki mąki z ciecierzycy
  • 1/4 szklanki mąki kukurydzianej
  • 1 łyżeczka proszku do pieczenia
  • 1 łyżeczka soli
  • 1/4 łyżeczki pieprzu
  • 1 łyżeczka czerwonego chili w proszku
  • 1 łyżeczka kurkumy
  • 1 jajko
  • 1/2 szklanki wody
  • olej do głębokiego smażenia
  • dodatkowo: 1 mała cebulka drobno pokrojona i 1/3 szklanki drobno pokrojonej kolendry

sos:

  • świeża bazylia
  • świeże oregano
  • szczypta soli
  • 2 łyżki oliwy
  • mały bubek jogurtu naturalnego

Wykonanie kulek:

  1. Wszystkie składniki mieszamy w misce.
  2. Smażymy w głębokim oleju, na średnim ogniu.
  3. Z podanych ilości wychodzi około 24 kulek – można także kłaść łyżką stołową na rozgrzany olej.
  4. cebulkę i kolendrę możemy wymienić na inne warzywa: marchew, ziemniaki, chili, cukinię lub okrę.
Kulki pakora smażymy w głębokim oleju

Kulki pakora smażymy w głębokim oleju

Wykonanie sosu:

  1. W moździerzu rozdrabniamy zioła, dodajemy oliwę i sól.
  2. Możemy od razu wymieszać z jogurtem.
Bazylię i oregano ucieramy z oliwą.

Bazylię i oregano ucieramy z oliwą.

A następnie dodajemy jogurt naturalny.

A następnie dodajemy jogurt naturalny.

65 (79) – Szczun Na Śląsku – „Qishr (قشر) – jemeńska kawa imbirowa”

Przy takiej wspaniałej muzyce:

przygotowywałem qishr. A to z tego względu, że 30 listopada 1967 roku Jemen Południowy uzyskał niepodległość od Wielkiej Brytanii. Kraj ten zwany był w Polsce Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu. W 1990 roku nastąpiło jego zjednoczenie z  Jemeńska Republiką Arabską.a

Qishr to tradycyjny napój jemeński. Tradycyjny przepis przyrządza się z kawowych łusek, imbiru i innych przypraw (cynamon, kardamon). Jest to ulubiony napój przez Jemeńczyków i często podawany jest zamiast kawy, ponieważ jest znacznie tańszy.

Obecnie, ze względu na większą dostępność, używa się raczej ziaren kawy niż łusek z ziaren kawy, które dają lżejszy smak, podobny do herbaty z mniejszą ilością kofeiny niż kawy.

Qishr stało się tak ważnym elementem w kulturze jemeńskiej, że mówi się, że samo robienie tego napoju jest rytuałem samym w sobie. Wymaga doprowadzenia składników do wrzenia, a następnie zestawienia z ognia. Czynność tę powtarza się  co najmniej trzy razy w celu wydobycia smaków. Qishr ma również duże znaczenie w kulturze jemeńskiej jako poczęstunek dla gości. Gościom oferuje się qishr podczas wizyty. Jest to również odpowiedni napoju po posiłku, ponieważ jego składniki pomagają w procesie trawienia.

Obecnie, przy większej dostępności ziaren kawy, przygotowuje się qishr właśnie z bardzo drobno zmielonym kawy. W zachodnich kulturach qishr występuje pod nazwą „kawa imbirowa” lub „przyprawiona kawa imbirowa”. Ten przepis składa się tylko z 4 składników, ale można dodać kardamon lub cynamon celem zmniejszenia intensywności smaku imbiru. Qishr można podawać z cukrem i mlekiem.

Qishr - jemeńska kawa imbirowa

Qishr – jemeńska kawa imbirowa

Składniki:

  • 1 szklanka wody
  • 6 łyżeczek kawy bardzo drobno zmielonej
  • 4 łyżeczki cukru
  • 1 1/2 łyżeczki zmielonego imbiru
  • 1 ziarno kardamonu

Przygotowanie:

  1. W tradycyjnym imbryku lub małym rondlu połączyć wszystkie składniki.
  2. Doprowadź mieszaninę do wrzenia i usuń z ognia.
  3. Gdy kawa przestanie wrzeć, wstawić ją z powrotem na płytę kuchenną i poczekać aż znów się zagotuje. Zdjąć z ognia.
  4. Czynność powtórzyć.
  5. Podawać w małych filiżankach. Przed podaniem odczekać minutę aby fusy opadły na dno.

Kawa bardzo ostra w smaku. Kardamon trochę niweluje ostrość, ale mimo wszystko to i tak wyzwanie dla polskich kubków smakowych. Mimo wszytko świetny napój.

64 (78) – Szczun Na Śląsku – „Yassa Poulet – mauretańskie świętowanie na ostro”

Zabawy w kulinarne świętowanie świąt narodowych państw ciąg dalszy.

28 listopada 1960 roku Mauretania uzyskała niepodległość od Francji. Dlatego świętowaliśmy przy takiej pięknej muzyce i mauretańskim daniu.

Podstawą kuchni mauretańskiej jest kuskus. Kuskus jest jedzony z warzywami. Przy specjalnych okazjach podawany jest z pikantnym mięsem, najczęściej z jagnięciną lub kurczakiem.

Kuskus może być także spożywany na słodko z dodatkiem miodu i daktyli.

Na świętowanie postanowiłem przygotować Yassa Poulet – popularne danie  z kurczaka spożywane podczas specjalnych okazji. Najczęściej podawane jest podczas wesel i uroczystości rodzinnych. Potrawa wywodzi się z sąsiedniego Senegalu, ale rozpowszechniła się w całej zachodniej Afryce.

Yassa Poulet - Mauretania

Yassa Poulet – Mauretania

Kurczak musi być marynowany przynajmniej dwie godziny. Ja marynowałem przez 24 godziny.

Składniki:

  • dwie „ćwiartki” z kurczaka
  • 4 cebule pokrojone w plasterki
  • sok z 2 cytryn
  • 2 czubate łyżeczki musztardy (najlepiej Dijon)
  • 3 łyżki oleju
  • pół główki czosnku – ząbki drobno pokrojone
  • kostka maggi opcjonalnie
  • 1/4 łyżki pieprzu białego
  • 1/2 i 1/4 łyżki pieprzu czarnego
  • 1/3 łyżeczki chili w proszku
  • sól

Przygotowanie:

  1. Kurczaka dzielimy na mniejsze kawałki i marynujemy z 1 łyżeczką musztardy, 1/4 główki czosnku, sokiem z 1 cytryny, pieprzem białym i 1/4 łyżki pieprzu czarnego. Marynujemy co najmniej dwie godziny w lodówce.
  2. Pokrojoną cebulę mieszamy z pozostałą musztardą, sokiem z 1 cytryny, pozostałym pieprzem – także przez co najmniej dwie godziny.
  3. Kurczaka grillujemy lub obsmażamy na mocno rozgrzanych 3 łyżkach oleju. Po usmażeniu mięso odstawiamy.
  4. Na pozostałym oleju smażymy cebulę przez ok pięć minut. Następnie dodajemy do niej pozostały czosnek, chili, mięso, szklankę wody i opcjonalnie kostkę maggi. Doprawiamy solą.
  5. Dusimy przez 30-40 minut, aż płyn prawie cały odparuje.
  6. Podajemy z kuskusem.

Połączenie pieprzu, cebuli i cytryny jest bardzo ciekawe. Fajne danie.

 

 

63 (77) – Szczun Na Śląsku – „Surinamskie świętowanie z przyjaciółmi”

25 listopada 1975 roku – tego dnia Surinam uzyskał niepodległość od Holandii. Surinam to konglomerat narodowościowy:  Hindusi 37%, Kreole 31%, Jawajczycy 15%, Murzyni 10%, Indianie 2%, Chińczycy 2%, biali 1%. Stąd też nie ma mowy o wspólnej kuchni surinamskiej.

Święto Niepodległości Surinamu uczciliśmy nad wyraz pięknie - Onafhankelijkheidsdag

Święto Niepodległości Surinamu uczciliśmy nad wyraz pięknie – Onafhankelijkheidsdag

Święto Niepodległości Surinamu zbiegło się ze spotkaniem z przyjaciółmi. Dlatego też na uczczenie zostały przygotowane trzy potrawy: zupa z orzeszków ziemnych, sałatka warzywna z sosem kokosowym, mleczne barfi.

Do przygotowania dań za tło służyła muzyka surinamska, między innymi utwór Kenny B & Jeffrey Spalburg o stolicy kraju Paramaribo.

 

Zupa z orzeszków ziemnych (Pindasoep)

Odmian tej zupy jest bez liku. Można dodać kukurydzę, pomidory, wędzoną rybę i wiele innych składników. Zupa ma pochodzenie afrykańskie.

Zupa z orzeszków ziemnych - Pindasoep

Zupa z orzeszków ziemnych – Pindasoep

Składniki:

  • 2 litra wody
  • 0,5 kg masła orzechowego
  • 200 g wędzonego boczku w pokrojonego w kostki
  • 4 nogi kurczaka
  • 1 cebula, drobno pokrojona
  • 2 ząbki czosnku, drobno posiekane
  • pęczek kolendry, drobno posiekany (wraz z łodyżkami)
  • 8 ziaren ziela angielskiego
  • 2 papryczki chili
  • olej do smażenia
  • sól i pieprz według smaku
  • makaron ryżowy

Wykonanie:

  1. Nogi kurczaka dzielimy na mniejsze kawałki, posypujemy czosnkiem i odstawiamy na godzinę do lodówki
  2. W garnku podgrzewamy olej i smażymy na nim, na średnim ogniu, kurczaka i boczek. Często mieszając.
  3. Gdy kurczak się zarumieni wlewamy wodę i gotujemy mięso około 45 minut.
  4. Wyjmujemy kurczaka, studzimy i usuwamy kości.
  5. Dodajemy z powrotem mięso do bulionu wraz z cebulą, papryką, zielem angielskim i kolendrą (część kolendry pozostawiamy do przybrania).
  6. Dodajemy masło orzechowe i gotujemy na wolnym ogniu około 30 minut.
  7. Doprawiamy pieprzem i solą.
  8. Zupę możemy podać z ryżem, makaronem ryżowym (tak jak w naszym przypadku) lub z kulkami bananowymi (tom tom).
  9. przyprawiamy pozostałą kolendrą.

Sałatka jarzynowa z sosem kokosowym (Goedangan)

Sałatka pochodzi z Jawy (Indonezja) i jest niesamowicie popularna w Surinamie.

Sałatka jarzynowa z sosem kokosowym - Goedangan

Sałatka jarzynowa z sosem kokosowym – Goedangan

Składniki:

Na sałatkę:

  • 1 mała kapusta, posiekana i blanszowana
  • 600 g fasolki szparagowej zielonej
  • 300 g kiełków fasoli mung
  • 6 jajek na twardo
  • 1 ogórek, pokrojony w plasterki
  • płatki kokosowe (opcjonalnie)

Na sos:

  • 1/2 szklanki mleka kokosowego
  • 1/2 szklanki jogurtu
  • 2 łyżki brązowego cukru
  • 1/4 łyżeczki papryczka chili
  • 1 łyżeczka zmielonej kolendry
  • 1 limonka (sok),
  • sól i pieprz

Wykonanie:

  1. Na parze gotujemy kolejno: kiełki fasoli przez 2 minuty, schładzamy natychmiast po ugotowaniu.
  2. Następnie: drobno pokrojoną kapustę przez 4 minuty, także schładzamy.
  3. Następnie fasolkę szparagową do uzyskania chrupkości (nie może być rozgotowana) i także schładzamy.
  4. Przygotowujemy sos mieszając wszystkie składniki.
  5. Na talerzu układamy kapustę, na nią kiełki i na górę fasolkę. Skrapiamy sosem. Po bokach układamy jajka i plastry ogórka
  6. Resztę sosu podajemy w osobnych miseczkach.

Mleczne barfi

To hinduski deser, podawany często na ważne uroczystości rodzinne. Dodawanie jadalnego srebrnego liścia (vark) na wierzchu barfi jest stosowane, gdy słodka konfekcja ma być serwowana na ważnym wydarzeniu, takim jak ślub.

Składniki:

  • 1 szklanka mleka w proszku
  • 1 szklanka cukru
  • pół szklanki wody
  • dwie łyżki ghee (sklarowanego masła)
  • kardamon
  • mielone migdały
  • pistacje.

Przygotowanie:

  1. Na patelni rozpuszczamy ghee, dodajemy mleko w proszku i podsmażamy na małym ogniu przez 2- 3 minuty. Odstawiamy na bok.
  2. Do rondla wsypujemy cukier i wlewamy wodę. Podgrzewamy mieszając do uzyskania konsystencji „na nitkę”, czyli do momentu, kiedy kropla syropu spuszczana z łyżeczki pozostawia za sobą „nitkę”.
  3. Do uzyskanego syropu dodajemy powoli podsmażone mleko w proszku mieszając dla uniknięcia grudek.
  4. Wszystko razem podgrzewamy intensywnie mieszając, aż masa zgęstnieje.
  5. Wylewamy na wyłożoną pergaminem blaszkę do ostygnięcia, mokrą łyżką wyrównujemy powierzchnię.
  6. Schładzamy w lodówce,
  7. Posypujemy pistacjami, kardamonem i mielonymi migdałami.

Dania były tylko dodatkiem do wspaniałego wieczoru, który dzięki fantastycznemu towarzystwu będzie kolejnym miłym wspomnieniem.

 

62 (76) – Szczun Na Śląsku – „Falafel (فلافل) i hummus (حُمُّص) czyli libańskie świętowanie”

W 1943 roku, 22 listopada, Liban uzyskał niepodległość od Francji.

Z tego też względu postanowiłem uczcić ów dzień przygotowując najbardziej popularne potrawy związane z Libanem

Kulinarna wojna o to, kto ma prawo do nazywania falafeli falafelami, a hummus hummusem toczy się pomiędzy Libanem a Izraelem. Stanowisko moje w tej sprawie jest jasne: prawo te należą się Libanowi. Kropka i tyle w temacie.

Na świąteczny obiad powstały: falafele, hummus plus sałatka i chlebki pitta (one raczej zostały zakupione gotowe).

Z niezastąpionej Jadłonomii skorzystałem z przepisów na hummus i falafele.

Libańskie falafele i hummus plus chlebki pitta i sałatka

Libańskie falafele i hummus plus chlebki pitta i sałatka

Falafele

Do zrobienia idealnych falafeli nie potrzeba żadnych specjalnych umiejętności, jednak dobrze jest znać kilka trików. Przede wszystkim trzeba pamiętać, że falafele mają się składać przede wszystkim z namoczonej ciecierzycy – nie ma mowy o gotowaniu, używaniu tej z puszki albo o dodawaniu dużej ilości warzyw lub mąki. Jeszcze ważniejszy jest sposób mielenia ciecierzycy, bo chociaż można ją rozdrobnić w blenderze lub malakserze, to żeby falafele wyszły takie jak powinny, ciecierzyca musi być zmielona w maszynce do mielenia. Jeśli nie macie takiej maszynki, to lepiej poczekajcie z robieniem falafeli, bo mielenie ciecierzycy w blenderze może doprowadzić blender do rozsypki, a efekt i tak nie będzie bliski pożądanemu. Dobrze zmielona ciecierzyca z łatwością się klei, dzięki czemu kotleciki są w środku delikatne i miękkie, a tylko na zewnątrz chrupiące. Te zrobione z nierównych zblendowanych kawałków są dużo bardziej twarde, gliniaste i łatwiej się rozsypują. Ostatnim sekretem idealnych falafeli jest ten sam trik, co w przypadku hummusu czyli … odrobina sody. Dzięki szczypcie sody dodanej do namoczonej ciecierzycy kotleciki wychodzą bardzo delikatne, ponieważ nawet szczypta sody przyspiesza proces smażenia strączków – krótko usmażone na złoty kolor mają idealnie miękki, aksamitny środek oraz bardzo chrupiącą skórkę.

Składniki:

  • 300 g suchej ciecierzycy, namoczonej przez noc w zimnej wodzie
  • 1 mała cebulka
  • 2 ząbki czosnku
  • 2 łyżki drobno posiekanej pietruszki
  • 2 łyżki drobno posiekanej kolendry, można pominąć i dodać więcej pietruszki
  • 1 łyżeczka mielonego kuminu
  • ½ łyżeczki mielonych ziaren kolendry
  • ½ łyżeczki mielonego kardamonu
  • ½ łyżeczki cynamonu
  • ½ łyżeczki chili
  • ½ łyżeczki sody oczyszczonej
  • 1 łyżeczka soli
  • olej do smażenia, najlepszy będzie rzepakowy lub z pestek winogron
Przygotowanie:
  1. Ciecierzycę odcedzić, opłukać i zmielić w maszynce do mielenia razem z cebulą. Do zmielonej masy dać natki, sodę, sól i resztę przypraw, jeśli nie macie mielonych przypraw, możecie też zmielić je razem z ciecierzycą. Wszystko dokładnie wymieszać i dodać 1 – 2 łyżki wody – masa jest dobra, kiedy ściśnięta w ręce łatwo przyjmuje kształt. Przykryć szczelnie folią i odstawić do lodówki na pół godziny lub dłużej.
  2. W dużej patelni z grubym dnem rozgrzać olej, warstwa powinna mieć 2 – 3 cm. Nabierać po łyżce masy i formować małe, lekko spłaszczone kulki. Ważne jest, by dokładnie je ścisnąć, w przeciwnym wypadku będą się rozpadać.
  3. Uformowane falafele od razu wrzucać na gorący olej na patelni i smażyć 2 – 3 minuty z każdej strony. Następnie odkładać na talerz wyłożony papierowym ręcznikiem, żeby odsączyć je z tłuszczu i od razu podawać ze świeżymi warzywami, sałatkami lub hummusem.

Hummus

Jak przyrządzić hummus idealny? Sekretem jest odpowiednia proporcja tahiny, lodowata woda oraz…gotowanie ciecierzycy z łyżeczką sody oczyszczonej. To właśnie dzięki sodzie można otrzymać odpowiednio miękką ciecierzycę w czasie krótszym niż pięć albo siedem godzin. 

Składniki na pojemnik o objętości około 1 litra:
  • 1 szklanka suchej ciecierzycy
  • 1 szklanka jasnej pasty tahini
  • ⅓ szklanki lodowatej wody
  • 3 łyżki soku z cytryny
  • 3 ząbki czosnku
  • 2 łyżeczki sody oczyszczonej
  • sól
Przygotowanie:
  1. Dzień przed przygotowywaniem hummusu ciecierzycę zalać zimną wodą z łyżeczką sody, powinno być przynajmniej dwa razy tyle tyle wody ile ciecierzycy. Zostawić na noc.
  2. Następnego dnia ciecierzycę odcedzić i opłukać. Zalać dużą ilością świeżej wody, dodać łyżeczkę sody i zagotować. Gotować przez około 40 minut lub do czasu, kiedy pojedyncze ziarenko cieciorki z łatwością będzie dało się rozgnieść w palcach i będzie maślane w środku – nie może być białe i suche wewnątrz. Jeżeli ciecierzyca nie będzie dostatecznie ugotowana, to hummus będzie klapą.
  3. Ugotowaną cieciorkę odcedzić i dokładnie opłukać. Przełożyć do naczynia blendera, dodać tahinę, sól, sok z cytryny i czosnek i wszystko zmiksować na bardzo gładką pastę. Na zwyczajnym, domowym blenderze zajmuje to około 2-3 minut – jest gotowe, kiedy pasta jest aksamitna i nie ma żadnej grudki.
  4. Do gęstej sezamowo-ciecierzycowej pasty dolewać powoli lodowatą wodę cały czas miksując. To najprzyjemniejszy moment całego procesu – nagle hummus zmienia kolor i nabiera przyjemnej, aksamitnej konsystencji. Ucierać hummus przez kolejne 2-3 minuty lub do momentu, aż woda idealnie połączy się z pastą i całość zmieni się w jasny, gładki krem.
  5. Przełożyć gotowy hummus do miski i posypać ulubionymi dodatkami – u mnie jest to obowiązkowo chlust oliwy, posiekana pietruszka, a czasem jeszcze sumak albo słodka papryka. Jeść z pitą, pieczywem lub świeżymi warzywami, przechowywać szczelnie zamknięty w lodówce do 5 dni.

Porady:

  • Ciecierzyca na hummus musi być bardzo miękka, w przeciwnym wypadku hummus będzie wodnisty i grudkowaty – dlatego nie można zastąpić ugotowanej ciecierzycy tą z puszki.
  • Bardzo ważny jest też wybór tahiny, która musi być jasna, kremowa i delikatna. Dlatego najlepiej wybierać izraelskie lub libańskie tahiny.
  • Do przygotowania hummusu najlepiej użyć dużej miski i ręcznego blendera – blender kielichowy może nie poradzić sobie z gęstą i twardą masą.

Sałatka

Składniki:

  • 2 pomidory
  • 1 ogórek
  • pęczek natki pietruszki
  • mała cebula
  • sok z połowy cytryny
  • 3 łyżki oliwy
  • sól i pieprz

Przygotowanie:

  1. Pokroić pomidory, cebulkę, ogórka, natkę. Wszystko dokładnie wymieszać.
  2. Sokiem z cytryny i oliwą polać sałatkę. Dokładnie wymieszać.
  3. Doprawić solą i pieprzem.

Całość podawać z chlebkami pitta. Można dwojako: Wszystko na talerzu, lub chlebki nadziewać sałatką i falafelami i posmarować hummusem.